പരിചയക്കാരൻ്റെ സംരംഭം: താങ്ങാവേണ്ടവർ തളർത്തുമ്പോൾ.

പരിചയക്കാരോ സുഹൃത്തുക്കളോ ഒരു സംരംഭം തുടങ്ങുമ്പോൾ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, "നമുക്ക് എന്ത് കുറച്ചു തരും?" എന്ന ചോദ്യവുമായാണ് പലരും ചെല്ലുന്നത്. ഒരു വലിയ ഷോപ്പിംഗ് മാളിൽ പോയി വിലപേശാൻ ധൈര്യമില്ലാത്തവർ പലപ്പോഴും സ്വന്തം സുഹൃത്തിൻ്റെ അധ്വാനത്തിന് വിലയിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

"നമ്മുടെ ആളല്ലേ, ഒന്ന് കുറച്ചൂടെ?" - ഒരു സംരംഭകനെ കൊല്ലുന്ന ചോദ്യം

​നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഒരു പുതിയ സംരംഭകൻ വളർന്നു വരുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഏറ്റവും സന്തോഷിക്കേണ്ടത് അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും വീട്ടുകാരുമാണ്. എന്നാൽ നിർഭാഗ്യവശാൽ, കേരളത്തിലെ പല ചെറുകിട സംരംഭകരുടെയും പേടിസ്വപ്നം ഈ "അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളും" ബന്ധുക്കളുമാണ്. ഒരു കടയോ ബിസിനസ്സോ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആദ്യം ഓടിയെത്തുന്നത് അഭിനന്ദിക്കാനല്ല, മറിച്ച് "നമുക്ക് എത്ര ഡിസ്കൗണ്ട് തരും?" എന്ന് ചോദിക്കാനാണ്.

​അധ്വാനത്തിന് വിലയില്ലാത്ത മനോഭാവം

മറ്റൊരാൾ നടത്തുന്ന ബിസിനസ്സിൽ നിന്ന് ഡിസ്കൗണ്ട് ചോദിക്കുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അവരുടെ അധ്വാനത്തെ അപമാനിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. മാസവാടകയും കറന്റ് ബില്ലും ജീവനക്കാരുടെ ശമ്പളവും നൽകി ഒരു ബിസിനസ് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ആ സംരംഭകൻ എത്രമാത്രം കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് പലരും ചിന്തിക്കാറില്ല. ആമസോണിലോ ലുലുവിലോ പോയി വിലപേശാത്തവർ, സ്വന്തം സുഹൃത്തിന്റെ ലാഭവിഹിതത്തിൽ കയ്യിട്ടു വാരാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് മനോഭാവത്തിലെ പാളിച്ചയാണ്.

​ചൂഷണവും നിസ്സഹകരണവും

ചോദിച്ച ഡിസ്കൗണ്ട് നൽകിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ തുടങ്ങുകയായി - "അവന് ഭയങ്കര വിലയാണ്", "അഹങ്കാരമാണ്" എന്നൊക്കെയുള്ള പ്രചരണങ്ങൾ. താൻ സഹായിച്ചില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല, മറ്റൊരാൾ അവിടെ പോകാതിരിക്കാൻ നെഗറ്റീവ് റിവ്യൂ നൽകാനും ഈ വിഭാഗം മടിക്കില്ല. ഒരു സുഹൃത്തിനെ സഹായിക്കാൻ അവർക്ക് സാധനത്തിന്റെ വിലയേക്കാൾ കൂടുതൽ നൽകാൻ തയ്യാറാവേണ്ടിടത്താണ്, ഉള്ള ലാഭം കൂടി ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഈ വിചിത്ര സ്വഭാവം.

​നമുക്ക് മാറ്റാം ഈ രീതി

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു സുഹൃത്തിനോടോ ബന്ധുവിനോടോ കാണിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സ്നേഹം അവരുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ കൃത്യമായ വില നൽകി വാങ്ങുക എന്നുള്ളതാണ്. അവരുടെ ബിസിനസ്സിനെപ്പറ്റി നാലുപേരോട് നല്ലത് പറയുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ പിന്തുണ.

​ഓർക്കുക, ഒരു സംരംഭകൻ പരാജയപ്പെടുന്നത് പലപ്പോഴും മൂലധനത്തിന്റെ കുറവ് കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം എന്ന് കരുതുന്നവരുടെ ഇത്തരം ക്രൂരമായ നിസ്സഹകരണം കൊണ്ടാണ്. സ്നേഹം ചായക്കടയിൽ കിട്ടില്ലെന്ന് പറയുന്നത് പോലെ, ബിസിനസ്സിൽ സ്നേഹം കാണിക്കേണ്ടത് ഡിസ്കൗണ്ട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അർഹിക്കുന്ന വില നൽകിക്കൊണ്ടാവണം.

ഈ റിപ്പോർട്ട്, ചെറുകിട ബിസിനസ്സുകൾ നേരിടുന്ന ഇത്തരം ചൂഷണങ്ങളെയും, വിലപേശൽ സംസ്കാരത്തിന് പിന്നിലെ മനഃശാസ്ത്രത്തെയും, മതസ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഇടപെടലുകളെയും, ലേബർ ജോലികളോടുള്ള മലയാളികളുടെ മനോഭാവത്തെയും സമഗ്രമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.

കേരളത്തിലെ ചെറുകിട സംരംഭകരും സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക ചൂഷണവും: ഒരു നവകേരള നിർമ്മിതിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള മനോഭാവ മാറ്റം

കേരള മോഡലും സംരംഭകത്വത്തിന്റെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും

ഉയർന്ന സാക്ഷരതയും ആരോഗ്യ സൂചികകളും കൊണ്ട് ലോകശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയ 'കേരള മോഡൽ' വികസനം ഇന്ന് വലിയൊരു വഴിത്തിരിവിലാണ്. വികസിത രാജ്യങ്ങളോട് കിടപിടിക്കുന്ന സാമൂഹിക വളർച്ച നാം കൈവരിച്ചെങ്കിലും, ഒരു സുസ്ഥിരമായ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയോ സംരംഭകത്വ സംസ്കാരമോ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിൽ നാം എവിടെയോ പരാജയപ്പെട്ടു എന്ന് പറയേണ്ടി വരും. പ്രവാസികളുടെ പണമയയ്ക്കലിനെ (Remittances) മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു 'ഉപഭോക്തൃ സംസ്ഥാനമായി' നാം മാറിയപ്പോൾ, നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഓരോ ചെറിയ കടക്കാരനും സംരംഭകനും വിപണിയിലെ വൻകിട കോർപ്പറേറ്റുകളെക്കാൾ ഭയപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയുമാണ് എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ വലിയ വിരോധാഭാസം.

കേരളത്തിലെ സംരംഭകത്വത്തിന്റെ അവസ്ഥയും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയും

ഏതൊരു വികസ്വര സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെയും നട്ടെല്ല് സൂക്ഷ്മ, ചെറുകിട, ഇടത്തരം സംരംഭങ്ങളാണ് (MSME). കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ ഉദ്യം (Udyam) കണക്കുകൾ പ്രകാരം കേരളത്തിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുള്ള വ്യവസായങ്ങളിൽ 98 ശതമാനത്തിലധികവും 'മൈക്രോ' വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്. അതായത്, അഞ്ച് കോടിയിൽ താഴെ മാത്രം വിറ്റുവരവുള്ള സാധാരണക്കാരായ സംരംഭകർ.

നീതി ആയോഗിന്റെ പീരിയോഡിക് ലേബർ ഫോഴ്സ് സർവേ (PLFS) സൂചിപ്പിക്കുന്നത് കേരളം ഇന്ന് രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സേവനാധിഷ്ഠിത (Service-led) തൊഴിൽ വിപണികളിലൊന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. മൊത്തം തൊഴിലാളികളിൽ പകുതിയോളം പേരും സേവന മേഖലയിലാണ്. കാർഷിക-വ്യവസായ മേഖലകളിൽ നിന്നുള്ള ഈ ചുവടുമാറ്റം നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ചെറുകിട വ്യാപാരികളുടെയും ഫ്രീലാൻസർമാരുടെയും എണ്ണം കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, ഈ സംരംഭകരോടുള്ള സമൂഹത്തിന്റെ മനോഭാവം ഇന്നും പഴയ 'ചൂഷണ-വിരുദ്ധ' രാഷ്ട്രീയ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്.

വിലപേശൽ സംസ്കാരം: ലാഭവിഹിതത്തിലെ നിശബ്ദ കൊലയാളി

"നമ്മുടെ ആളല്ലേ, ഒന്ന് കുറച്ചൂടെ?" - കേരളത്തിലെ ഓരോ ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരനും ഏറ്റവും കൂടുതൽ കേൾക്കേണ്ടി വരുന്ന ചോദ്യമാണിത്. പരിചയക്കാർക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഡിസ്കൗണ്ട് നൽകുക എന്നത് ഒരു കടമയായി മലയാളി കാണുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രം പലരും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.

ഹാർവാർഡ് ബിസിനസ്സ് റിവ്യൂ (HBR) നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ഒരു ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ വിലയിൽ നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ഒരു ശതമാനം കുറവ് പോലും ലാഭവിഹിതത്തിൽ 11 ശതമാനം മുതൽ 22 ശതമാനം വരെ ഇടിവുണ്ടാക്കാം എന്നാണ്. ഒരു സംരംഭകൻ തന്റെ അധ്വാനവും കടവാടകയും വൈദ്യുതി ബില്ലും കണക്കാക്കി നിശ്ചയിക്കുന്ന വിലയിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ പങ്ക് ഡിസ്കൗണ്ടായി നൽകുമ്പോൾ, യഥാർത്ഥത്തിൽ അയാളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗമാണ് ഇല്ലാതാകുന്നത്. ലുലു മാളിലോ വൻകിട കോർപ്പറേറ്റ് ഹോസ്പിറ്റലുകളിലോ പോകുമ്പോൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ബില്ലിലെ മുഴുവൻ തുകയും നൽകുന്ന മലയാളി, സ്വന്തം അയൽക്കാരന്റെ കടയിൽ ചെന്ന് വിലപേശുന്നത് ഒരു മനോഭാവ വൈകല്യമാണ്.

 തൊഴിലിന്റെ മഹത്വവും മലയാളിയുടെ അഹംബോധവും (Social Ego)

കേരളത്തിലെ യുവാക്കൾക്കിടയിൽ വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന തൊഴിലില്ലായ്മയ്ക്ക് പ്രധാന കാരണം വൈറ്റ് കോളർ ജോലികളോടുള്ള നമ്മുടെ അമിതമായ അഭിനിവേശമാണ്. അടുത്തിടെ കേരള ഹൈക്കോടതി ജസ്റ്റിസ് ദേവൻ രാമചന്ദ്രൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുപോലെ, തങ്ങളുടെ അഹംബോധം (Ego) കാരണം കഠിനാധ്വാനം ആവശ്യമുള്ള ജോലികൾ ചെയ്യാൻ മലയാളി മടിക്കുന്നു.

ഇവിടെയാണ്  ഗൾഫ് വിരോധാഭാസം' (The Gulf Paradox) പ്രസക്തമാകുന്നത്. ഗൾഫിൽ 50 ഡിഗ്രി ചൂടിൽ കഠിനമായ ലേബർ ജോലി ചെയ്യാൻ ഒരു മലയാളിക്ക് മടിയില്ല. അവിടെ അയാൾ എന്ത് ജോലിയും ചെയ്യും. എന്നാൽ അതേ കൂലിയിൽ നാട്ടിൽ ആ ജോലി ചെയ്യാൻ അയാൾ തയ്യാറാകില്ല. കാരണം, നാട്ടുകാർ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന ഭയമാണ്. ഈ 'സ്റ്റാറ്റസ്' പേടി കാരണം സ്വന്തം നാട്ടിൽ ചെറുകിട ബിസിനസ്സ് ചെയ്യുന്നവരെയും സേവന മേഖലയിലുള്ളവരെയും നാം രണ്ടാംകിടക്കാരായി കാണുന്നു. അവരുടെ സേവനത്തിന് അർഹമായ വില നൽകാൻ നമുക്ക് മടി തോന്നുന്നതും ഈ മനോഭാവം കൊണ്ടാണ്.

 മത-സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ചൂഷണം

ചെറുകിട സംരംഭകരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിൽ വ്യക്തികൾ മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിലെ ഉന്നത സ്വാധീനമുള്ള മത-സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളും വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നുണ്ട്. കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ആസ്തിയുള്ള ക്ഷേത്ര ട്രസ്റ്റുകളും വഖഫ് ബോർഡുകളും സഭകളും തങ്ങളുടെ ആഘോഷങ്ങൾക്കായി പ്രാദേശിക സംരംഭകരെ സമീപിക്കുമ്പോൾ അവരിൽ നിന്ന് വൻതോതിൽ സൗജന്യങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. 'ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ' അല്ലെങ്കിൽ 'പുണ്യത്തിന്റെ പേരിൽ' ഒരു ചെറിയ വ്യാപാരിയുടെ ലാഭം ഇല്ലാതാക്കുന്നത് നൈതികമായി ശരിയല്ല. സത്യത്തിൽ ഇത്തരം വൻകിട സ്ഥാപനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സി.എസ്.ആർ (CSR) ഫണ്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ സംരംഭകരെ താങ്ങിനിർത്തുകയാണ് വേണ്ടത്.

ക്രാബ് മെന്റാലിറ്റിയും (Crab Mentality) ഉപഭോക്തൃ ബോധവും

കേരളീയ സമൂഹത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രശ്നമാണ് 'ഞണ്ട് മനോഭാവം'. തന്റെ കൂടെയുള്ള ഒരാൾ ബിസിനസ്സിലൂടെ ഉയർന്നു വരുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം കാലുപിടിച്ച് താഴെയിടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രവണതയാണിത്. തന്റെ സുഹൃത്ത് അമിത ലാഭം നേടുന്നുണ്ടെന്ന അസൂയയാണ് പലപ്പോഴും നിർബന്ധിത ഡിസ്കൗണ്ട് ആവശ്യങ്ങളായി മാറുന്നത്.

നമ്മൾ നൽകുന്ന പണം ഒരു വൻകിട ഓൺലൈൻ ഭീമന്റെ പക്കലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അത് സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു പ്രാദേശിക സംരംഭകന് നിങ്ങൾ നൽകുന്ന തുക ആ പ്രദേശത്തെ വിനിമയത്തെ (Local Multiplier Effect) സഹായിക്കുന്നു. അത് കൂടുതൽ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മാറേണ്ടത് നമ്മൾ ഓരോരുത്തരുമാണ്

നവകേരളത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ നടക്കുമ്പോൾ, അത് വെറും ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ വികസനത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്. നമ്മുടെ മനോഭാവത്തിൽ ഒരു വലിയ മാറ്റം ഉണ്ടാകേണ്ടതുണ്ട്.

 സൗഹൃദം ഡിസ്കൗണ്ടിനുള്ള ലൈസൻസ് അല്ല:

 ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ബിസിനസ്സിനെ പിന്തുണയ്ക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല വഴി അയാൾ പറയുന്ന വില കൃത്യമായി നൽകുക എന്നതാണ്.

 തൊഴിലിന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചറിയുക:

ഏത് തൊഴിലും അന്തസ്സുള്ളതാണെന്നും അതിന് പിന്നിൽ കഠിനാധ്വാനം ഉണ്ടെന്നും മനസ്സിലാക്കുക.

 ഇരട്ടത്താപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കുക:

 കോർപ്പറേറ്റുകൾക്ക് മുന്നിൽ കാണിക്കുന്ന വിധേയത്വം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സംരംഭകരോടും കാണിക്കുക.

ചെറുകിട സംരംഭകരുടെ വിജയം നമ്മുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ വിജയമാണ്. അവർക്ക് നൽകേണ്ടത് ഔദാര്യമല്ല, മറിച്ച് അർഹമായ ബഹുമാനവും പ്രതിഫലവുമാണ്. അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഉപഭോക്താക്കളായി മാറാൻ ഓരോ മലയാളിയും തയ്യാറാകണം.