ഖുർആനിലെ ഈസായും ബൈബിളിലെ യേശുക്രിസ്തുവും

 ഖുർആനിലെ ഈസായും ബൈബിളിലെ യേശുക്രിസ്തുവും: ഒരു താരതമ്യ ദൈവശാസ്ത്ര വിശകലനം

ഖുർആനിലെ ഈസായും ബൈബിളിലെ യേശുക്രിസ്തുവും ഒരേ വ്യക്തിയാണെന്ന ഒരു പൊതുവായ ധാരണ പലപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു എബ്രായ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പരാമർശിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയാണ് ഈ ധാരണയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനം. എന്നാൽ, ദൈവശാസ്ത്രപരമായ സൂക്ഷ്മപരിശോധനയിൽ ഈ സാമ്യം ഉപരിപ്ലവമാണെന്ന് വ്യക്തമാകും. ഒരു കള്ളനോട്ടും നല്ല നോട്ടും തിരിച്ചറിയുന്നത് അവ തമ്മിലുള്ള സമാനതകൾ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് സൂക്ഷ്മമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാണ്. അതുപോലെ, ഈസായും യേശുക്രിസ്തുവും തമ്മിലുള്ള ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആധികാരികത നിർണ്ണയിക്കുന്നത് അവരിലെ അടിസ്ഥാനപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളാണ്. ഈ വ്യത്യാസങ്ങളാണ് അവരുടെ യഥാർത്ഥ സ്വത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

ഈ പ്രമാണത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം, ഖുർആനിലെ ഈസായുടെയും ബൈബിളിലെ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെയും ദൈവശാസ്ത്രപരമായ സ്വഭാവം, ദൗത്യം, ആഖ്യാനങ്ങൾ എന്നിവയിലെ മൗലികമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ഈ താരതമ്യ പഠനം കേവലം ഒരു അക്കാദമിക വ്യായാമമല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെയും ഇസ്ലാമിന്റെയും അടിസ്ഥാന വിശ്വാസങ്ങളെയും അവ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ലോകവീക്ഷണങ്ങളെയും മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

2.0 അടിസ്ഥാന ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ: വ്യക്തിത്വവും സ്വഭാവവും

യേശുവിന്റെയും ഈസായുടെയും വ്യക്തിത്വത്തെയും ദൈവിക സ്വഭാവത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളാണ് ഈ ഭാഗത്ത് പരിശോധിക്കുന്നത്. ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ കേവലം നാമങ്ങളിലോ വിശേഷണങ്ങളിലോ ഒതുങ്ങുന്നില്ല, മറിച്ച് ഓരോ വിശ്വാസധാരയുടെയും അടിത്തറയെത്തന്നെ നിർവചിക്കുന്നവയാണ്. ഈ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ രണ്ട് വ്യക്തിത്വങ്ങളും എത്രമാത്രം വ്യത്യസ്തരാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

 ദൈവപുത്രത്വവും മനുഷ്യപ്രകൃതിയും

ബൈബിളിലെ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസമനുസരിച്ച്, യേശുക്രിസ്തു ത്രിയേകത്തിലെ രണ്ടാമനും, പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യനായ പുത്രനുമാണ്. അവൻ അത്ഭുതകരമായ ഗർഭധാരണത്തിലൂടെ മനുഷ്യനായി അവതരിച്ചു, പൂർണ്ണ ദൈവവും പൂർണ്ണ മനുഷ്യനുമായി ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചു.

ഇതിന് നേർവിപരീതമാണ് ഖുർആനിലെ ഈസായുടെ ചിത്രം. അല്ലാഹുവിന് ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടാകുക എന്നത് അസംഭവ്യമാണെന്ന് ഖുർആൻ അസന്നിഗ്ദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു:

"ഒരു സന്താനത്തെ സ്വീകരിക്കുക എന്നത്‌ അല്ലാഹുവിന്നുണ്ടാകാവുന്നതല്ല. അവന്‍ എത്ര പരിശുദ്ധന്‍!" (സൂറ 19:35).

കൂടാതെ, ക്രിസ്ത്യാനികൾ യേശുവിനെ ദൈവപുത്രനായി കാണുന്നതിനെ ഖുർആൻ വിമർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (സൂറ 9:30). ഇസ്ലാമിക കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഈസാ കന്യകയായ മറിയത്തിൽ ജനിച്ച, അല്ലാഹു അയച്ച ഒരു മനുഷ്യനായ പ്രവാചകൻ മാത്രമാണ്. ഉറവിടം നിരീക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ഖുർആൻ ഈസായെ "മറിയത്തിന്റെ പുത്രനായ ഈസാ" എന്ന് ആവർത്തിച്ച് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്, യേശുവിന്റെ ദൈവപുത്രത്വം എന്ന ക്രിസ്തീയ ആശയത്തെ ബോധപൂർവം ഖണ്ഡിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

 കർത്തൃത്വവും അധികാരവും

ബൈബിളിലെ തിരുവെഴുത്തുകൾ യേശുക്രിസ്തുവിന് പരമമായ കർത്തൃത്വം നൽകുന്നു. അവിടുന്ന് "സകല നാമങ്ങൾക്കും മേലായ നാമം" നൽകപ്പെട്ടവനും കർത്താധി കർത്താവുമാണ്:

"അതുകൊണ്ടു ദൈവവും അവനെ ഏറ്റവും ഉയർത്തി സകലനാമത്തിന്നും മേലായ നാമം നല്കി; യേശുവിൻ്റെ നാമത്തിൽ സ്വർല്ലോകരുടെയും ഭൂലോകരുടെയും അധോലോകരുടെയും മുഴങ്കാൽ ഒക്കെയും മടങ്ങുകയും എല്ലാ നാവും യേശുക്രിസ്തു കർത്താവു എന്നു പിതാവായ ദൈവത്തിൻ്റെ മഹത്വത്തിനായി ഏറ്റുപറകയും ചെയ്യേണ്ടിവരും." (ഫിലിപ്പിയർ 2:9-11).

എന്നാൽ, ഖുർആനിൽ ഈസായുടെ നാഥൻ അല്ലാഹുവാണ് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു (സൂറ 43:63-64). ഇവിടെ യേശുവിന്റെ പരമാധികാരവും ഈസായുടെ വിധേയത്വവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വളരെ പ്രകടമാണ്. ഒരാൾ പരമാധികാരിയായ കർത്താവാകുമ്പോൾ, മറ്റൊരാൾ ആ കർത്താവിന് വിധേയനായ ഒരു ദാസൻ മാത്രമാണ്.

പ്രവാചക പദവി

ഖുർആൻ ഈസായെ ഇസഹാക്ക്, യഅ്ഖൂബ്, ദാവൂദ്, മൂസാ തുടങ്ങിയ പ്രവാചകന്മാരുടെ നിരയിൽ ഒരാളായി മാത്രമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത് (സൂറ 6:84). അദ്ദേഹം ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവാചകനാണെങ്കിലും, മറ്റ് പ്രവാചകന്മാരിൽ നിന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തനല്ല.

എന്നാൽ ബൈബിൾ, യേശു പ്രവാചക ദൗത്യം നിർവഹിച്ചുവെങ്കിലും അവരെക്കാളെല്ലാം ശ്രേഷ്ഠനാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ പ്രവാചകന്മാരെക്കാളും ദൈവദൂതന്മാരെക്കാളും ഉന്നതനാണ്:

"അവൻ ദൈവദൂതന്മാരെക്കാൾ വിശിഷ്ടമായ നാമത്തിന്നു അവകാശിയായതിന്നു ഒത്തവണ്ണം അവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായിത്തീരുകയും ചെയ്തു." (എബ്രായർ 1:4).

"ഭവനത്തെക്കാളും ഭവനം ചമെച്ചവന്നു അധികം മാനമുള്ളതുപോലെ യേശുവും മോശെയെക്കാൾ അധികം മഹത്വത്തിന്നു യോഗ്യൻ എന്നു എണ്ണിയിരിക്കുന്നു." (എബ്രായർ 3:3).

ആഖ്യാനങ്ങളുടെ ഉറവിടം

ഖുർആനിലെ ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ ഭാഗമാണ് തൊട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ശിശുവായ ഈസാ സംസാരിക്കുന്ന വിവരണം (സൂറ 19:27-34). ഈ വിവരണത്തിന് യേശുവിന്റെ ജീവിതം ദൃക്‌സാക്ഷികളുടെ വിവരണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എഴുതപ്പെട്ട കാനോനിക സുവിശേഷങ്ങളിൽ യാതൊരു സമാനതയുമില്ല. ഉറവിടം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതനുസരിച്ച്, ഈ വിവരണം അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രചിക്കപ്പെട്ടതും സഭ ഒരിക്കലും അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുമായ കാനോനികമല്ലാത്ത 'അറബി ശൈശവ സുവിശേഷത്തിൽ' നിന്നാണ് മുഹമ്മദ് കടമെടുത്തത്. അതുപോലെ, ഖുർആൻ മറിയത്തെ 'അഹരോന്റെ സഹോദരി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്, പഴയനിയമത്തിലെ മോശയുടെ സഹോദരിയായ മിറിയാമുമായി മുഹമ്മദിനുണ്ടായ ചരിത്രപരമായ ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ ഫലമാകാമെന്നും നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

ഈ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കേവലം നാമമാത്രമല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് വ്യക്തികളുടെയും സ്വത്വത്തെ നിർവചിക്കുന്ന മൗലികമായ കാര്യങ്ങളാണ്. ഇത് ഒരേ വ്യക്തിയുടെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങളല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങളെയാണ് അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്. ഈ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിള്ളൽ അവരുടെ സ്വത്വത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല, മറിച്ച് അവരുടെ അന്തിമ ദൗത്യങ്ങളെയും പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടാനാവാത്ത വിധം വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു, അടുത്ത ഭാഗം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ.

അന്ത്യകാല ദൗത്യങ്ങൾ: രക്ഷകനും യോദ്ധാവും

ഈസായുടെയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെയും പുനരാഗമനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനങ്ങളിലെ പ്രകടമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ, അവരുടെ ദൗത്യങ്ങളിലെ അടിസ്ഥാനപരമായ വ്യത്യാസത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരാൾ ഇസ്ലാമിക ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ വരുമ്പോൾ, മറ്റൊരാൾ തന്നെ നിരാകരിച്ച ലോകത്തെ ന്യായംവിധിക്കാൻ വരുന്നു.

ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യത്തിലെ ഈസായുടെ മടങ്ങിവരവ്

ഇസ്ലാമിക പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, അന്ത്യകാലത്ത് ഈസാ ഭൂമിയിലേക്ക് മടങ്ങിവരും. സുനൻ അബു ദാവൂദിലെ ഒരു ഹദീസ് (4310) ഈ മടങ്ങിവരവിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഈ കാഴ്ചപ്പാടനുസരിച്ച്, ഈസായുടെ ദൗത്യം താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. അദ്ദേഹം ഒരു മുസ്ലിമായി മടങ്ങിവരും.
2. ഇസ്ലാമിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനായി അദ്ദേഹം ജനങ്ങളോട് പോരാടും.
3. അദ്ദേഹം കുരിശ് തകർക്കുകയും പന്നികളെ കൊല്ലുകയും ജിസ്‌യ (അമുസ്ലീങ്ങൾ നൽകേണ്ട നികുതി) ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യും.
4. ഇസ്ലാം ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ മതങ്ങളെയും അല്ലാഹു നശിപ്പിക്കും.
5. അദ്ദേഹം എതിർക്രിസ്തുവിനെ (ദജ്ജാൽ) നശിപ്പിക്കും.

ഈ വിവരണം, ഇസ്ലാമിക ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു യോദ്ധാവിന്റെ ചിത്രമാണ് നൽകുന്നത്.

ബൈബിളിലെ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരാഗമനം

ബൈബിളിലെ വെളിപാട് പുസ്തകം (19:11-21) യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരാഗമനത്തെക്കുറിച്ച് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ചിത്രമാണ് നൽകുന്നത്. അവൻ രാജാധിരാജാവും കർത്താധികർത്താവുമായി, തന്റെ സഭയോടൊപ്പം മടങ്ങിവരുന്നത് ഇസ്ലാമിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടിയല്ല. മറിച്ച്, തന്നെ നിരാകരിക്കുകയും തന്റെ സുവിശേഷത്തെ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്തവരെ ന്യായംവിധിക്കാനും കീഴടക്കാനുമാണ് അവൻ വരുന്നത്. ഉറവിടം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, ഖുർആനിക പ്രബോധനങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നവരും ഈ ഗണത്തിൽപ്പെടുമെന്ന് ബൈബിൾ വീക്ഷണം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ വരുന്നത് സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാനാണ്, എന്നാൽ അത് തന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴടങ്ങാത്ത സകല ശക്തികളെയും പരാജയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടായിരിക്കും.

ഈ രണ്ട് അന്ത്യകാല ദൗത്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം, ഈസായും യേശുക്രിസ്തുവും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ആശയങ്ങളുടെയും ലക്ഷ്യങ്ങളുടെയും പൊരുത്തമില്ലായ്മയെയാണ് അസന്നിഗ്ദ്ധമായി കാണിക്കുന്നത്.

 പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പശ്ചാത്തലവും ചരിത്രപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും

ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾക്കപ്പുറം, ഉറവിടം ഒരു വിശാലമായ പ്രത്യയശാസ്ത്ര സംഘട്ടനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം കൂടി അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആശയങ്ങൾ ചരിത്രത്തിൽ എങ്ങനെയെല്ലാം പ്രകടമായി എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളും ഉറവിടം നൽകുന്നു.

ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തീയ വിമർശനങ്ങൾ

ഇസ്ലാം കേവലം ഒരു മതമല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തീയതയെ നശിപ്പിക്കാൻ പിശാച് രൂപം കൊടുത്ത ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണെന്നാണ്. ഈ പ്രത്യയശാസ്ത്രം ആശയപരമായും ശാരീരികമായും ക്രിസ്തീയതയെ ആക്രമിക്കുന്നു. ഈ കാഴ്ചപ്പാട് ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവ ചിന്തകർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഉറവിടം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്:

1. ജോൺ ഓഫ് ഡമസ്കസ്: ഇസ്ലാമിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ അദ്ദേഹം ചോദ്യം ചെയ്തു, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതർക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താനാവാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഉന്നയിച്ചു.
2. തോമസ് അക്വിനാസ്: "ജഡിക സന്തോഷം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ജനങ്ങളെ വഞ്ചിച്ചവനാണ് മുഹമ്മദ്" എന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തി. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ 72 ഹൂറിമാരെയും ഭൂമിയിൽ വെപ്പാട്ടിമാരെയും പോലുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകി സാധാരണക്കാരെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന വിമർശനമാണ് അദ്ദേഹം ഉന്നയിച്ചത്.

ഈ ചിന്തകർ ഇസ്ലാമിനെ ഒരു ദൈവിക വെളിപാടായല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തീയ സത്യത്തെ എതിർക്കുന്ന ഒരു പാഷണ്ഡതയായാണ് കണ്ടത്.

 ചരിത്രപരമായ ഒരു കേസ് സ്റ്റഡി: അർമേനിയൻ വംശഹത്യ

ഈ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ നിലപാട് വെറും സൈദ്ധാന്തികമായിരുന്നില്ല; ചരിത്രത്തിൽ അത് രക്തരൂക്ഷിതമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്ക് കാരണമായി, അർമേനിയൻ വംശഹത്യ ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഉറവിടം വിവരിക്കുന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്ര സംഘട്ടനത്തിന്റെ ഭയാനകമായ ഈ പ്രായോഗിക ഉദാഹരണം, ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആശയങ്ങൾ എങ്ങനെ ഒരു ജനതയുടെ ഉന്മൂലനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

പശ്ചാത്തലം: ഓട്ടോമൻ ഭരണത്തിൻ കീഴിലെ ക്രിസ്ത്യൻ അസ്തിത്വം

എ.ഡി. 300-കളിൽ തന്നെ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ച ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു അർമേനിയ. എന്നാൽ ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിൽ, പുരാതന ക്രിസ്ത്യൻ പാരമ്പര്യമുള്ള ഈ ജനത അന്യമതസ്ഥരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. അവർക്ക് കനത്ത നികുതി (ജിസ്‌യ) ചുമത്തുകയും നിരന്തരമായ വിവേചനം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിവന്നു.

വംശഹത്യയുടെ തുടക്കം: ഹമീദിയൻ കൂട്ടക്കൊലകളും 'യുവ തുർക്കികളും'

1894-നും 1896-നും ഇടയിൽ, സുൽത്താൻ അബ്ദുൽ ഹമീദ് രണ്ടാമന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന 'ഹമീദിയൻ കൂട്ടക്കൊലകളിൽ' ഏകദേശം മൂന്നു ലക്ഷം അർമേനിയക്കാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. പിന്നീട്, ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് 'യുവ തുർക്കികൾ' അധികാരത്തിൽ വന്നതോടെ, അർമേനിയക്കാരെ റഷ്യയോട് കൂറുള്ള രാജ്യദ്രോഹികളായി മുദ്രകുത്തി. അർമേനിയൻ പുരുഷന്മാരെ സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയും പിന്നീട് ആസൂത്രിതമായി കൊന്നൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.

അന്തിമ പരിഹാരം: സിറിയൻ മരുഭൂമിയിലെ മരണയാത്ര

തുടർന്ന്, സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന ബാക്കിയുള്ളവരെ സിറിയൻ മരുഭൂമിയിലേക്ക് നാടുകടത്താൻ ഉത്തരവിട്ടു. ഈ യാത്രയിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ പട്ടിണി, ദാഹം, രോഗം, കൊള്ള എന്നിവയാൽ മരിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളും പെൺകുട്ടികളും ബലാത്സംഗത്തിനിരയാവുകയും അടിമകളാക്കപ്പെടുകയും നിർബന്ധിതമായി മതംമാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈ ആസൂത്രിത വംശഹത്യയുടെ ഫലമായി ഏകദേശം 15 ലക്ഷം അർമേനിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന് ഉറവിടം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

അതിനാൽ, അർമേനിയൻ വംശഹത്യ കേവലം ഒരു ചരിത്ര ദുരന്തമല്ല, മറിച്ച് ഒരു ദൈവശാസ്ത്രം അതിന്റെ പൈശാചികമായ പ്രത്യയശാസ്ത്രം പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നതിന്റെ നേർസാക്ഷ്യമാണ്.

രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങൾ, രണ്ട് വ്യത്യസ്ത പാതകൾ

ഈ വിശകലനത്തിലുടനീളം ചർച്ച ചെയ്ത ദൈവശാസ്ത്രപരവും ദൗത്യപരവും ചരിത്രപരവുമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു: ഖുർആനിലെ ഈസായും ബൈബിളിലെ യേശുക്രിസ്തുവും ഒരേ വ്യക്തിയല്ല. അവരുടെ വ്യക്തിത്വം, സ്വഭാവം, അധികാരം, ഭൂമിയിലെയും അന്ത്യകാലത്തെയും ദൗത്യം എന്നിവയിലെല്ലാം അവർ അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തരാണ്.

1. ഒരാൾ ദൈവപുത്രനും ത്രിയേകത്തിലെ രണ്ടാമനുമാകുമ്പോൾ, മറ്റൊരാൾ ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായ ഒരു പ്രവാചകൻ മാത്രമാണ്.
2. ഒരാൾ സകല നാമത്തിനും മേലായ കർത്താവായിരിക്കുമ്പോൾ, മറ്റൊരാൾ അല്ലാഹു എന്ന നാഥന്റെ ദാസനാണ്.
3. ഒരാൾ തന്നെ നിരാകരിച്ച ലോകത്തെ ന്യായംവിധിക്കാൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ, മറ്റൊരാൾ ഇസ്ലാമിക ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ പോരാടുന്ന യോദ്ധാവായി മടങ്ങിവരുന്നു.

അതിനാൽ, ഖുർആനിലെ ഈസായും ബൈബിളിലെ യേശുക്രിസ്തുവും സ്വത്വത്തിലും ലക്ഷ്യത്തിലും അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തരും പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടാത്തവരുമായ വ്യക്തികളാണെന്ന കേന്ദ്ര നിഗമനത്തിൽ എത്താനേ സാധിക്കൂ. ഉറവിടം അവതരിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചപ്പാടനുസരിച്ച്, ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ യാദൃശ്ചികമല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് വ്യത്യസ്തവും

 പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നതുമായ ലോകവീക്ഷണങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ സംഘട്ടനത്തെയാണ് അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.